Mál 01/2007

Tag: : 

Ár álits: 

2007

Númer álits: 

01

Um var að ræða tímabundinn leigusamning til eins árs. Jafnframt var tekið fram í samningnum að á grundvelli sérstakra forsendna, þ.e. þeirra að húsnæðið seldist á leigutímanum, væri leigusala heimilt að segja samningnum upp með þriggja mánaða fyrirvara. Snemma á leigutímanum báru leigjendurnir hins vegar fram ýmsar kvartanir, t.a.m um lekavandamál, hita í íbúð, hálfstíflað klósett og ónothæft þvottahús en áður höfðu þeir kvartað vegna silfurskottu og músaskíts. Leigusali brást fljótt við sumum umkvörtunarefnanna, en nokkrum dögum síðar fluttu leigjendurnir út og riftu samningnum. Ágreiningurinn stóð um það hvort riftunin hefði verið lögmæt, en leigusali taldi að leigjendur hefðu t.a.m. átt að veita sér lögbundinn tveggja mánaða frest til að bregðast við kvörtunum í samræmi við húsaleigulög, og fyrsta skriflega kvörtun leigjenda hefði borist einungis tveimur vikum áður en leigjendurnir fluttu út. Nefndin rakti þau lagaákvæði sem við áttu og taldi að ekki hefði verið sýnt fram á að á eigninni hefðu verið þeir annmarkar að það réttlætti riftun á grundvelli þess að húsnæðið nýttist ekki til fyrirhugaðra nota eða væri heilsuspillandi. Það var því álit nefndarinnar að riftun leigjenda á samningnum hefði verið óheimil.

Mál 1/2007